ارادت باشد كه آن اثر عنايتست ، و لمعان « * » پرتو نور عشق حقيقى كه « يحبّهم » « * » عبارت از آنست ، تا معشوق اول را به حكم « يحبّونه » « * » بر همه اختيار كنند ، و از ما عداى « * » او اعراض لازم دانند و به شوقى هرچه تمام‌تر به جناب او توجه نمايند ، و به عزيمت هرچه قوىتر ، سر ايشان در سير آيد و از سر صدق به اخلاص تمام راه مىبرد ، و هر رهروى را ازالت « * » موانع و تحصيل شرائط لازم بود ، و ازالت موانع به زهد حقيقى حاصل آيد و تحصيل شرايط به عبادات . و اصل مقامات و منازل سلوك اين هر دو مقامند ، و همه با اين راجع « * » ، چه حاصل سير و سلوك فناى از خود است ، و بقا به بقاى حق ، و اتصاف به صفات او ، و زهد از قبيل تروك است مؤدّى به فنا بود ، و عبادت از قبيل اعمال ، مفضى « * » به بقا باشد ، و اول قدمى از زهد و ورع است كه اجتناب از مناهى و مكاره « * » باشد بعد از آن اجتناب از فضول كه از آن ، صبر حاصل آيد ، بعد از آن حذر از نسبت افعال به خود به رؤيت جميع افعال از حقتعالى ، و از اينجا تسليم و رضا حاصل آيد ، بعد از آن فنا از ذات خود به طلوع سبحات « * » انوار وجه باقى ، و

--> ( * ) لمعان : تابش . ( * ) مناهى و مكاره : كارهائى كه از آنها نهى شده و مكروهات . ( * ) يحبهم : دوست ميدارد ايشان را - سورهء 5 آيهء 59 ( * ) يحبونه : دوست ميدارند او را - سورهء 5 آيهء 59 ( * ) سبحات : پرتوها ( * ) ما عداى او : غير او . ( * ) راجع : برگشت‌كننده . ( * ) ازالت : بر طرف ساختن . ( * ) مفضى : رساننده ، كشاننده .